U Vitkovićima obilježeno pet decenija umjetničkog istrajavanja Šemsudina Gegića
PIŠE: Elmir Spahić, MA
U četvrtak, 17. septembra u goraždanskim Vitkovićima upriličena je multimedijalna umjetnička večer Balansiranje u vjetru, a povodom obilježavanja pet decenija umjetničkog trajanja i istrajavanja Šemsudina Gegića, pisca, dramaturga, pozorišnog, televizijskog i filmskog reditelja, što je medijski veoma skromno ili neznatno ispraćeno.
Simbolički, upravo je u Vitkovićima, i to prije sedamdeset godina 20. stoljeća, učešćem u radu Amaterskog pozorišta “Slaviša Vajner Čiča”, Šemsudin Gegić načinio prve korake u svom pozorišnom putu, koji je nastavio djelujući van Vitkovića; u Sarajevu, Beogradu, Zagrebu, zatim Milanu, Berlinu, Londonu, Göteborgu, Moskvi, New Yorku, San Franciscu, Sao Paulu, Sofiji, Dohi, etc.
Sadržaj umjetničkog programa Balansiranje u vjetru svojevrsna je retrospekcija, sinteza, hommage i hronika ne samo Gegićevog umjetničkog djelovanja nego i umjetnosti, odnosno cjelokupnog identiteta ovoga podneblja, što je potvrdilo i učešće nekadašnjih glumaca Amaterskog pozorišta “Slaviša Vajner Čiča” u Vitkovićima.
Na početku večeri predstavljen je novoobjavljeni roman Hamal Šemsudina Gegića, romaneskno ostvarenje o teretima ljudske sudbine, o teretu pojedinačnog i zajedničkog, gdje je u središtu prostor predratnog, ratnog i poslijeratnog Sarajeva, a u kojem feljton povezuje poslijeratno Sarajevo sa Dudovom, uz oglašavanje voza Ćire kao metafore već ostvarenog, pretežno prohujalog.
Kao što zvuk voza Ćire povezuje sudbine likova u Gegićevom romanu Hamal, sugestivno govoreći o njihovim teretima i ostvarenjima, povezujući sudbine likova u ovom romanu, tako aplauzi prisutnih na umjetničkoj večeri Balansiranje u vjetru u Vitkovićima ostvaruju vezu sa nekadašnjom umjetničkom klimom tadašnjeg Amaterskog pozorišta “Slaviša Vajner Čiča” u Vitkovićima, kao i sa središnjim, odnosno znamenitim ličnostima ovog kraja, ponajviše sjećanjem na Rade Jovanovića, muzičkog umjetnika i jednog od simbola Goražda, što je ostvareno emitiranjem dokumentarnog filma Narodni umjetnik – neprijatelj A kategorije (2001) s potpisom upravo Šemsudina Gegića.
Gegićeva umjetnička večer time je aplauz i nekadašnjem Amaterskom pozorištu “Slaviša Vajner Čiča” u Vitkovićima, najboljem prijeratnom amaterskom pozorištu na tromeđi Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine, ali i aplauz tad igranoj Hasanaginici i drugim zajedničkim ostvarenjima, svim akterima u kreiranju umjetničkog identiteta Vitkovića i Goražda. Sadržaj ovakvog multimedijalnog programa i prisutni izbalansirali su stvarnost duboke medijske zanemarenosti. Uz Šemsudina Gegića, u večeri su uzeli učešće Slavko Klisura, Sead Tafro, Dževad Bekrija, Fadil Hajdarević, Safet Dević te gošća Snežana Dujmović.
Jedini pokrovitelj ove večeri i velike umjetničke sinteze bio je Muris Ražanica.
